La blogo translojas
Kar amiki,
Me ne plus mantenas mea blogo ye ca adreso.
Pazope me translojas la blogo aden ‘Ipernitia’ ye la adreso:
Amike
Siobhán Sheehan
Narkotivo
da Siobhán Sheehan, 7 oktobro 2008
Stuporigata esas mea senti,
Halucinante me rotacas interne,
Sango bolianta fluegas travaskule
E dolca extazo posedeskas me.
En stando de tota ebrieso,
Me senreziste kapitulacas,
Pro tua narkotivo trivortala:
‘Tun me amoras’.
Sekreta deziro
da Siobhán Sheehan, 2 novembro 2007
En la balnochambro vaporoza
Me juas silence tua konturo
E tua bela e preciza ombro
Reflektanta en la glata muro
Tua manui saponizas lente
Bona es l’odoro de sapono
E tua nebulkovrata korpo
Vekigas eciteso e pasiono
La dina vitro apartigas me
De tua korpo, pura en nudeso
Tu seduktas me, neremarkanta
E senkoncia de tua sensualeso
La ‘Banshee’ qua lavas reda vesti
Legendo irlandana (tradukita da Siobhán Sheehan)
——————————————————————————————
La termino “Banshee” (Bean = Muliero: Shee = Feo) signifikas “La muliero di la feala raso” e venas dil anciena linguo Gaelic. La “Banshee” aparas kom bela yunino qua esas la spirito di mortinta parento qua mortis yune e retrovenas de la tombo por avertar pri morto. Elua kanto esas penetranta e tranchas tra la kordio. La tono esas melankolioza e profetala. Kelkafoye el aparas kom olda muliero vestizita per sepulto-tuko. El havas longa hararo e pala vizaj-koloro kun okuli qui redeskis pro duranta plorado.
——————————————————————————————
La kastelo ek la 16esma yarcento di la granda militisto irlandana Shane O’Neill jacas an la rivo di Lough Neagh en la nordala provinco Ulster. Cadie ol esas trista ruinajo, ma ante du yarcenti ol ankore montris lumo dumnokte ed esis la hemo komfortoza di la decendanti de la grandulo.
Stranja afero eventis ibe kande Sioro Richard e Siorino Fanworth vizitis la kastelo por pasar kelka dii kun lia amiki Cormac e Cait O’Neill.
Le Fanworth arivis che la kastelo ye krepuskulo e kelke tristeskis kande li vidis ke brulo destruktis parto di la kastelo e ke lia hosti, mankante la financo por la restauro, devis lojar en alo dum ke la restajo di la rezideyo uzurpesas da herbacho e parazitaro.
L’ anciena fosato, qua ula-tempe cirkondis la kastelo, parte krulis e transformis a mizeroza marsho. Kelka magra mutoni pasturis ye l’ ula-tempe pavizita kastel-korto.
Nu, malgre la trista exterajo, la bonveno da lia hosti esis varma e plena ed esis agreabla havar repasto ek salmono e qualio kun bona vino quan lia hosti konservis por tala okaziono. La konversado esis joyema, Cormac e Cait esis bona hosti. Til Siorino Fanworth questionis, “E quale standas Maeve?” referante a la yuna filiino di la domo.
“El preske devas evar dua-dek yari, ka ne?”
“E bela yunino, me supozas,” dicis anke Sioro Richard. “Me rimemoras el kom tre bela puerino.”
La konversado halteskis e longe, nervoze pauzis. Cormac regardis sua spozino e Cait ipsa regardis tacante la tablo-tuko. Sioro Richard, ne volante embarasar sua hosti, turnis la konversado a plu simpla temi e balde la joyoza sentado retrovenis.
Esis kun bona humoro ke Sioro Richard e Siorino Fanworth iris por la nokto a la gasto-chambro qua havis vidajo ye la fosato.
Pro la voyajo e l’ abundanta repasto balde ambe dormis tranquile, ma Siorino Fanworth vekis dum la frua hori. El jacis ye sua dorso en la tenebro e remarkis extere blanka lumo e kantado di belega voco qua portesis ad el tra la nokto.
Silence, ne vekigante sua spozo, el reptis a la fenestro e regardis adextere. Ibe, infre, ye la bordo di la fosato, genu-pozanta virino esis klare videbla en la luno-lumo.
El esis olda ma sua voco havis la tono di yunino e sua kanto esis la maxim trista ultempe audata. Dum la kantado el lavis reda jupo en la fangoza aquo di la fosato – on povis vidar ke ol esis reda nam l’ areo cirkum la muliero esis stranje brilanta.
Siorino Fanworth pensis ke duminstante el kaptis la regardo di la muliero ma nula rikonoco registragesis e la kantado e lavado duris ankore plu kam du minuti o mem longe. Subite silenceskis. La figuro desaparis e kun ol anke la lumo. Siorino Fanworth retro-iris enlite, ma el ne klozis l’ okuli til krepuskulo striizis l’ estala cielo.
Venontmatine, dum vestizado, Siorino Fanworth naracis l’ evento noktala ad elua spozo e, prefere kam tacar pri ol, il humuroze parolis pri l’ afero dum dejuneto kun lia hosti.
“Me timas ke mea kara spozino,” il komencis, “hiervespere tro multe gustis la vino. El juras ke dumnokte el vidis la “Banshee” di O’Neill lavante vesti en vua fosato.”
Il ridis laute ma nek Cormac nek Cait ridetis.
“Ne esis la vino, Sioro Richard,” dicis Cait quite.
Cormac O’Neill tusetis e dicis, “Ante kin semani nia filiino Maeve mortis dum chas-acidento e depose la “Banshee” kantas omnanokte che la fosato.
Tadie, ja ante dejuno, Sioro Richard e Siorino Fanworth foriris heme…
Por Vika
da Siobhán Sheehan, 21 januaro 2006
Inter du mondi
Fluganta e serchanta
Ube ni tervenos
Esas necerta
Me renkontris tu
Dum somero-vakanco
E pasionoze
Ni amoreskis
Tu venis kun me
Al insulo smeralda
Ma pro nostalgio
tu maladeskis
Me sequis tu
Al tua fora lando
Kun altra kulturo
E linguo stranja
Ofte, dumnokte
Me voyajas adheme
Til nova matino
Retrotiras me
Inter du mondi
Fluganta e serchanta
Ka nia amoro
Esos sat forta?
Lineo 33
da Siobhán Sheehan, 11 novembro 2005
Fru-matine, dumvoye a mea laboro
Ulaloke, dum la pinthoro
Preterpasas mea autobuso la vua
Inter la ponto e l’urb-centro
Sidante dop la fenestro
Verda jako, bruna hararo
Sur la benko antelasta
Mea ne-konacat amiko
Ni regardas l’una l’altra
Tra duopla fenestri
Vu ridetas, palpebragas
Mea vangi redeskas
Omna dio
Sama loko
Sama tempo
Interkrucumante
Sequant-matine
da Sonja Broderick (tradukita da Siobhán Sheehan), 17 septembro 2005
Tremetadante, fremisante, krokante
Profunde en mea anmo.
Lu ne telefonis,
Lu esas kruela.
Soni omnube…
Me staceskas por apertar.
Li mokas me
De la fendeturi apud la pordo.
Che kandelo-lumo ni revis
Me kisis lua vango
Lu parolis enigmate
Ed amoro-lingue.
Ma dum la frapanta sobreso
Nula pasiono, nula ploretado
Nula krii di joyo.
Nur tremetadi.
Nam tua voco esis apud me
da James Joyce (tradukita da Siobhán Sheehan), 16 septembro 2005
Nam tua voco esis apud me
Me dolorigis lu
Nam per mea manuo me tenas
Tua manuo itere
Nula vorto nek ula signo
Povas emendar — -
Lu nun esas ne-konocato da me
Qua esis mea amiko
Por lektar matine e vespere
da Bertolt Brecht (tradukita da Siobhán Sheehan), 15 septembro 2005
Lu, quan me amoras
Dicis a me
Ke lu bezonas me.
Pro to me bone sorgas me ipsa
Atencas ube me iras e
Timas ke irga pluvo-guto
Povus mortigar me.
Adube mea libri iras
da William Butler Yeats (tradukita da Siobhán Sheehan), 8 septembro 2005
Omna vorti quin me dicas
Ed omna vorti quin me skribas
Devas batar nefatigeble per sua ali
E repozar nula-tempe dum la flugo
Til li venas ube vua trista, trista kordio esas
E kantar a vu en la nokto
Transe, ube l’ aqui movas
Storm-obskura o stel-brilanta
Apud la rivero
da Siobhán Sheehan, 2 septembro 2005
En la foresto
apud la rivero
ube kantas la turdi
ed zumas la grilii
jacas ni dumvespere
sub la libera aero.
Nur la steli e
l’arjentea luno
povas vidar quale
ni tenere karezas
kisas pasionoze
e nia korpi kunfluas.
~
En la foresto
apud la rivero
ube nia amoro
ultempe florifeskis
nun regnas nur silenco
nam tu decidis livar me.
Oh, esis che Donnycarney
da James Joyce (tradukita da Siobhán Sheehan), 25 agosto 2005
Oh, esis che Donnycarney kande flugis
Vespertilio de arboro ad arboro
Mea amorozo e me kune promenis
E dolca esis la vorti lu dicis a me
Kun ni la somero-vento
- Oh, fortunozo – murmurante
Ma plu dolca kam la somero-sufleto
Esis la kiso quan lu donacis a me
La sorco di la poeto
folkloro irlandana (tradukita da Siobhán Sheehan), 18 agosto 2005
Tre anciena rakonto, tam anciena kam la dekesma yarcento, esis naracata, e kredesis da homi, ke ula-tempe, lore falchanti esis laboranta, bela yunino mariajita qua esis kun li sur l’ agro, subite mortis.
Ico kauzis timego e konsternado, precipue pro ke asertesis ke jus ante l’ evento fatala, feala suflego preter-iris super l’ agro, kunportante nubo de polvo e stoni; sendube la fei preter-pasis en la nubo, mortig-frapante la yunino.
Lore la homi venigis la granda saja poeto di la tribuo, qua havis la reputeso posedar la povo por cesigar la maxim forta sorcesi di fei. Il muzikis baso-tone e kantis magiale per vorti erste audata. Pos kelka tempo la yunino apertis sua okuli, ri-viveskanta.
Kande li questionis el, el dicis omno quan el savis.
“Malada me esis,” el dicis, “e semblis ke me esis mortanta, me nek povis parolar nek movar, til la kantado di la poeto donis a me povo. Lore me ri-viveskis e ri-forteskis, e me ri-saneskis.”
Pluvego
da Siobhán Sheehan, 14 agosto 2005
“Venez!”
“Kurez! Kurez!” E lu prenas me ye la manuo.
Kune ni kuras ad autobus-halteyo, situante trans la strado.
Granda pluvo-guti falas ja sur nia kapi. Subite krevas la cielo. Pluveskegas!
Anhelante e ridegante ni atingas la shirmilo di la halteyo e salvesas kontre la pluvo.
“Uf! Justatempe!”
“Regardez, aspektas kom granda aquo-skreno!”
“La cielo ploregas!”
Me sukusas l’ aquo-guti ek mea hararo e kun la maniko di mea jaketo me sikigas mea fronto.
Granda flaki ja kovras la strado.
Autobuso proximeskas e preparas por haltar. Kun larja gesturi ni esforcas savigar a la veturisto ke ni ne volas abordar. L’ autobuso itere plurapidigas e la veturisto salutas manue.
“Atencez!”
Preterpasante, l’ autobuso spricigas ondo da aquo e ni rapide serchas kovrado en l’ angulo di la shirmivo.
Tam subite pluveskis kam subite cesas pluvar. Dume ke la lasta guti falas, la suno ja itere brileskas.
Manu’ en manuo ni transiras la strado.
Semblas ke divenos belega jorno!
Amoroza sonjo
folkloro irlandana (tradukita da Siobhán Sheehan), 11 agosto 2005
La yunino qua deziras vidar elua futura spozo devas irar adextere por kolektar ula herbi en la lumo dil unuesme plena luno di la nova yaro, dicante ca sorcilo:
Lun’, Lun’, rakontez a me
Kande mea ver amoriston me vidos?
Qua bela vestin me portos?
Quanta infantin me parturos?
Se amoristo a me ne venos
mea viv’ obskureskos e tristeskos.
Pose la yunino tranchas tri peci di argilo de la gazono kun nigramancha tranchilo, portas ol adheme, pozas ol en la sinistra kalzo kun la dextra gartero, pozas la paketo sub sua kap-kuseno, e sonjeskas vere pri la viro quan el mariajos e pri elua futura fato.
Saturdio-vespere
da Siobhán Sheehan, 9 agosto 2005
Butiko klozita
Laboro finita
Saturdio-vespere
Amikon me renkontras
Drinkerion ni vizitas
Pos eniro nia
Bela yuno remarkesas
An tablo sideskante
Flirtanta
Ridanta
Da amiko mea
Lu frivole judikesas
Sekrete observante
Flirtanta
Ridanta
Pos komendo lasta
La drinkerio quik livesas
A dope regardante
Flirtanta
Ridanta
La ruptata kordo
da Bertolt Brecht (tradukita da Siobhán Sheehan), 7 agosto 2005
La ruptata kordo
denove povas esar nodigata
ol denove esas fixigata, ma
ol esas lacerata.
Forsan ni itere
renkontros,
ma ibe,
ube tu forlasis me,
tu ne plus
renkontras me.
Feala rakonto
da Bertolt Brecht (tradukita da Siobhán Sheehan), 6 agosto 2005
Olim esis princo, fore en feo-lando. Nam il esis revanto, il multe prizis, jacante sur prato proxim la kastelo, regardegar revante al blua cielo. Nam sur ca prato la flori florifis plu grande e plu bele kam irgaloke.
E la princo revis pri blanka, blanka kasteli kun alta spegulo-fenestri e balkoni brilanta.
Ma eventis ke l’olda rejo mortis. Nun la princo divenis ilua sucedanto. E la nova rejo nun ofte stacis sur la balkoni di blanka, blanka kasteli kun alta spegulo-fenestri.
E revis pri mikra prato, ube la flori plu grande e plu bele florifis kam irgaloke.
